Penilaian penggunaan peranti input tanpa sentuhan terhadap kemahiran Meta Kognitif dalam kalangan kanak-kanak - Suhairun Nizam Supal (2020)
Kajian ini bertujuan mengukur penggunaan peranti input tanpa sentuhan dalam meningkatkan kemahiran meta kognitif dalam kalangan kanak-kanak. Pendekatan kualitatif dengan reka bentuk kajian lapangan dilaksanakan dalam kajian ini. Data dari lapangan dikumpulkan menggunakan teknik temu bual, pemerhatian dan analisis dokumen. Proses triangulasi dilakukan bagi mengesahkan data dari tiga teknik pengumpulan data yang dijalankan. Responden terdiri daripada sepuluh orang kanak- kanak berumur di bawah empat tahun dari NCDRC, UPSI bersama empat orang guru taska. Data dianalisa menggunakan kaedah tipologi dengan pengkelasan data mengikut kategori bersistematik. Inventori Kesedaran Meta Kognitif diadaptasikan sebagai instrumen kajian untuk menentukan tahap strategi kesedaran meta kognitif dalam kalangan kanak-kanak. Hasil menunjukkan penggunaan peranti input tanpa sentuhan meningkatkan kemahiran skil motor halus kanak-kanak dari segi pengawalan pergerakan tangan. Wujud perbezaan meta-tumpuan mengikut umur dan terdapat peningkatan meta-pemahaman dari aspek penerimaan dan adaptasi terhadap interaksi penggunaan peranti berkenaan. Hasil kajian menyatakan bahawa masih terlalu awal untuk menilai hubungan pengalaman kanak-kanak dalam setiap fasa meta kognitif yang dikaji (menilai, memantau dan regulasi). Hasil kajian ini turut menyokong teori Model Penerimaan Teknologi dari aspek meningkatkan kemahiran meta kognitif (menilai, memantau dan regulasi). Kesimpulannya, kajian ini telah mengenal pasti tiga tema utama iaitu meta-tumpuan, meta-pemahaman dan refleksi dalam memberi kesan yang positif terhadap peningkatan kemahiran kemahiran meta kognitif. Kajian ini memberi implikasi bahawa peranti input tanpa sentuhan sesuai digunakan untuk meningka kan kemahiran meta kognitif dan kemahiran motor halus dalam kalangan kanak-kanak.